Κρυμμένα άγρια ​​ζώα

Στα ξηρά λιβάδια και τους θαμνώδεις εκτάσεις του Karoo της Νότιας Αφρικής, οι ερευνητές χρησιμοποιούν ειδικά εκπαιδευμένα σκυλιά για να εντοπίσουν μερικά από τα πιο ασύλληπτα άγρια ​​ζώα της περιοχής. Πολλά από αυτά τα είδη είναι δύσκολο να μελετηθούν επειδή κρύβονται υπόγεια, κινούνται κυρίως τη νύχτα ή ενσωματώνονται σχεδόν τέλεια στο τοπίο.

Αντί να αναζητούν απευθείας τα ζώα, τα σκυλιά ανίχνευσης ακολουθούν τις μυρωδιές που αφήνουν πίσω τους. Τα περιττώματα, οι θέσεις σίτισης και άλλα βιολογικά ίχνη μπορούν να παρέχουν πολύτιμες πληροφορίες χωρίς να απαιτείται η σύλληψη ή η ενόχληση της άγριας ζωής.

Παρακολούθηση μιας Μυστικής Γάτας

Η γάτα με τα μαύρα πόδια είναι ένα είδος που επωφελείται από αυτήν την προσέγγιση. Αυτές οι μικρές αγριόγατες περνούν μεγάλο μέρος της ημέρας κρυμμένες σε λαγούμια και συνήθως αναδύονται μετά το σκοτάδι, καθιστώντας την άμεση παρατήρηση ιδιαίτερα δύσκολη.

Οι φωτογραφικές μηχανές-παγίδες μπορούν να βοηθήσουν, αλλά δεν παρέχουν πάντα αρκετές πληροφορίες. Τα σκυλιά ανίχνευσης προσφέρουν μια άλλη επιλογή εντοπίζοντας τα περιττώματα της γάτας με τα μαύρα πόδια μέσω της μυρωδιάς.

Η βελτίωση στην αποτελεσματικότητα μπορεί να είναι αξιοσημείωτη. Ένας ερευνητής που εργάζεται μόνος του μπορεί να βρει μόνο λίγα δείγματα σε πολλούς μήνες, ενώ ένας εκπαιδευμένος σκύλος μπορεί να εντοπίσει εκατοντάδες σε πολύ μικρότερο χρονικό διάστημα. Όταν ένας σκύλος βρει ένα δείγμα, δίνει σήμα στον χειριστή του χωρίς να το αγγίξει ή να το προκαλέσει ζημιά. Οι ερευνητές μπορούν στη συνέχεια να συλλέξουν το υλικό για εργαστηριακή ανάλυση.

Αυτό είναι ιδιαίτερα χρήσιμο επειδή τα περιττώματα της γάτας με τα μαύρα πόδια μπορεί να είναι δύσκολο για τους ανθρώπους να τα διακρίνουν από αυτά άλλων μικρών σαρκοφάγων.

Τι μπορούν να αποκαλύψουν τα περιττώματα

Ένα μικροσκοπικό δείγμα περιττωμάτων μπορεί να περιέχει μια εκπληκτική ποσότητα βιολογικών πληροφοριών.

Οι γενετικές εξετάσεις μπορούν να αποκαλύψουν τα μυστικά ενός ζώου και, σε ορισμένες περιπτώσεις, να αναγνωρίσουν ένα συγκεκριμένο άτομο. Με αρκετά δείγματα, οι επιστήμονες μπορούν να εκτιμήσουν το μέγεθος του πληθυσμού, να μελετήσουν τις σχέσεις μεταξύ των ζώων και να κατανοήσουν πώς συνδέονται διαφορετικές ομάδες.

Τα περιττώματα μπορούν επίσης να παρέχουν ενδείξεις σχετικά με τη διατροφή, τα παράσιτα και την υγεία του πληθυσμού.

Η ανάλυση δειγμάτων από τοποθεσίες στη Ναμίμπια και τη Νότια Αφρική, περίπου 700 χιλιόμετρα μεταξύ τους, έχει δείξει σχετικά μικρή γενετική διαφοροποίηση μεταξύ των πληθυσμών της γάτας με τα μαύρα πόδια που μελετήθηκαν εκεί. Αυτό υποδηλώνει ότι ορισμένα ζώα εξακολουθούν να μετακινούνται στο ημι-άνυδρο τοπίο και να αναπαράγονται με άτομα από άλλους πληθυσμούς.

Αυτή η ροή γονιδίων είναι σημαντική επειδή οι πληθυσμοί απομόνωσης μπορούν σταδιακά να χάσουν τη γενετική τους ποικιλομορφία.

Ωστόσο, αυτά τα ευρήματα καλύπτουν μόνο ένα μέρος του Karoo. Οι ερευνητές πρέπει ακόμη να προσδιορίσουν εάν το ίδιο μοτίβο υπάρχει σε περιοχές όπου η ανάπτυξη και η ανθρώπινη δραστηριότητα δημιουργούν μεγαλύτερα εμπόδια.

Γιατί οι σκύλοι έχουν πλεονέκτημα

Οι μαυροπόδαρες γάτες είναι ιδιαίτερα δύσκολο να εντοπιστούν επειδή δεν αφήνουν πάντα περιττώματα σε προβλέψιμες τοποθεσίες.

Ορισμένα σαρκοφάγα εναποθέτουν περιττώματα κατά μήκος μονοπατιών ή σε υπερυψωμένα σημεία για να σηματοδοτήσουν την περιοχή. Οι μαυροπόδαρες γάτες μπορεί να αφήνουν τα δικά τους μέσα σε λαγούμια, κάτω από θάμνους ή σε άλλα κρυφά μέρη.

Για έναν άνθρωπο ερευνητή, η εύρεση τέτοιου υλικού μπορεί να εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από την τύχη.

Οι σκύλοι δεν χρειάζεται να δουν τα στοιχεία - χρειάζεται μόνο να τα μυρίσουν.

Αυτό τους καθιστά ιδιαίτερα πολύτιμους για την παρακολούθηση μικρών, νυκτόβιων και μυστικοπαθών ειδών.

Ακολουθώντας τα σημάδια των παγκολίνων

Τα σκυλιά ανίχνευσης έχουν επίσης εκπαιδευτεί να αναζητούν σημάδια των παγκολίνων Temminck.

Οι παγκολίνοι παρουσιάζουν μια διαφορετική πρόκληση. Τα περιττώματά τους αποτελούνται κυρίως από τερμίτες, άλλο βιολογικό υλικό και άμμο, επομένως φθείρονται γρήγορα. Σε ξηρές συνθήκες, χρήσιμα ίχνη μπορεί να εξαφανιστούν μέσα σε μία ή δύο ημέρες.

Επίσης, αφοδεύουν σχετικά σπάνια, αφήνοντας τους ερευνητές με λιγότερα δείγματα.

Για να ξεπεραστεί αυτό, τα σκυλιά μπορούν να εκπαιδευτούν να εντοπίζουν σημεία σίτισης. Οι παγκολίνοι αφήνουν διακριτικά ίχνη μυρωδιάς όταν σκάβουν για μυρμήγκια και τερμίτες, επιτρέποντας στους ερευνητές να αναζητούν σε αυτές τις περιοχές φρέσκο ​​βιολογικό υλικό κατάλληλο για ανάλυση DNA.

Ένας στόχος είναι η δημιουργία μιας γεωγραφικά αναφερόμενης γενετικής βάσης δεδομένων. Τέτοιες πληροφορίες θα μπορούσαν τελικά να βοηθήσουν τους ερευνητές να εκτιμήσουν από πού προέρχονται οι κατασχεμένοι παγκολίνοι ή τα λέπια που διακινούνται.

Μετατρέποντας το άρωμα σε προστασία

Ο κύριος αμυντικός μηχανισμός ενός παγκολίνου μπορεί επίσης να τον κάνει ευάλωτο.

Όταν απειλείται, κουλουριάζεται σε μια σφιχτή μπάλα και βασίζεται στα σκληρά λέπια του για προστασία. Αυτό μπορεί να λειτουργήσει ενάντια στους φυσικούς θηρευτές, αλλά μόλις οι άνθρωποι εντοπίσουν το ζώο, η αμυντική του στάση μπορεί να διευκολύνει τη σύλληψη.

Οι σκύλοι μπορούν επομένως να χρησιμοποιηθούν για αντίθετους σκοπούς. Οι κυνηγοί μπορούν να εκμεταλλευτούν την αίσθηση της όσφρησής τους, ενώ οι ομάδες διατήρησης μπορούν να χρησιμοποιήσουντην ίδια ικανότητα για να βοηθήσουν στην προστασία της απειλούμενης άγριας ζωής.

Η χρηματοδότηση παραμένει μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις. Ορισμένα έργα με παγκολίνους έχουν διακοπεί ακόμη και μετά την εκπαίδευση σκύλων, επειδή δεν υπήρχε διαθέσιμη οικονομική υποστήριξη.

Βοήθεια σε σπάνια κουνέλια

Σκύλοι ανίχνευσης χρησιμοποιούνται επίσης για την αναζήτηση του κουνελιού του ποταμού που βρίσκεται σε κρίσιμη κατάσταση απειλούμενου με εξαφάνιση στη Νότια Αφρική.

Κατά τη διάρκεια αυτών των ερευνών, οι σκύλοι μπορούν να συνεργαστούν με παγίδες κάμερας και άλλες μεθόδους παρακολούθησης. Ο συνδυασμός διαφορετικών τεχνικών παρέχει ισχυρότερες ενδείξεις για το πού ζουν τα ζώα και από ποιους οικοτόπους εξαρτώνται.

Αυτές οι πληροφορίες μπορούν να επηρεάσουν άμεσα τις αποφάσεις διατήρησης.

Για παράδειγμαΗ επιβεβαίωση ότι τα ποτάμια κουνέλια χρησιμοποιούν γη που προτείνεται για ανάπτυξη αιολικής ενέργειας μπορεί να βοηθήσει στον εντοπισμό ευαίσθητων οικοτόπων πριν η κατασκευή προκαλέσει μόνιμες αλλαγές.

Αξιόπιστα στοιχεία για ένα απειλούμενο είδος μπορούν να μετατρέψουν μια αόρατη ανησυχία για τη διατήρηση σε κάτι στο οποίο μπορούν να ενεργήσουν οι υπεύθυνοι λήψης αποφάσεων.

Τα σκυλιά μπορούν επίσης να αποκαλύψουν ζώα σε απροσδόκητες τοποθεσίες. Οι ανθρώπινες έρευνες συχνά ξεκινούν με υποθέσεις σχετικά με το πού θα πρέπει να εμφανίζεται ένα είδος, ενώ τα σκυλιά απλώς ακολουθούν την οσμή.

Ένας ευρύτερος ρόλος διατήρησης

Οι πιθανές εφαρμογές εκτείνονται πολύ πέρα ​​από τις γάτες, τους παγκολίνους και τα κουνέλια.

Τα σκυλιά ανίχνευσης μπορούν να βοηθήσουν στον εντοπισμό απειλούμενων άγριων ζώων, στην αναγνώριση χωροκατακτητικών ειδών, στην εύρεση σπάνιων φυτών και στην ανίχνευση βιολογικών ιχνών που οι άνθρωποι διαφορετικά θα παρέβλεπαν.

Δεν αντικαθιστούν καμία άλλη μέθοδο διατήρησης. Η μεγαλύτερη αξία τους συχνά προκύπτει όταν η εργασία τους συνδυάζεται με γενετική, παγίδες κάμερας, έρευνες οικοτόπων και παραδοσιακές παρατηρήσεις πεδίου.

Η διατήρηση μιας αποτελεσματικής ομάδας σκύλων απαιτεί επίσης έμπειρους χειριστές, κτηνιατρική φροντίδα, κατάλληλα ζώα και αξιόπιστη μακροπρόθεσμη χρηματοδότηση.

Ο κατάλληλος σκύλος για τη δουλειά

Δεν είναι κάθε σκύλος κατάλληλος για εργασίες διατήρησης.

Οι εκπαιδευτές συχνά αναζητούν ζώα με έντονη επιθυμία για παιχνίδι, ειδικά με μια μπάλα ή ένα αγαπημένο παιχνίδι. Αυτός ο ενθουσιασμός γίνεται η ανταμοιβή που τα κρατά συγκεντρωμένα κατά τη διάρκεια μεγάλων αναζητήσεων.

Ταυτόχρονα, ένας επιτυχημένος σκύλος ανίχνευσης πρέπει να χαλαρώσει μόλις ολοκληρωθεί η εργασία και να ζει άνετα γύρω από ανθρώπους και άλλα ζώα.

Για τους επιστήμονες που μελετούν την άγρια ​​ζωή που είναι σχεδόν αόρατη στους ανθρώπινους παρατηρητές, η μύτη ενός σκύλου μπορεί να ανοίξει μια εντελώς νέα πηγή πληροφοριών.

Μια μυρωδιά κάτω από έναν θάμνο, ένα σημείο σίτισης σε ξηρό έδαφος ή ένα μικροσκοπικό δείγμα περιττωμάτων μπορεί να αποκαλύψει πού έχει ταξιδέψει ένα σπάνιο ζώο, τι τρώει και πώς συνδέεται ο πληθυσμός του.

Μερικές φορές, η προστασία της άγριας ζωής ξεκινά με την παρατήρηση των ιχνών που οι άνθρωποι δεν θα έβρισκαν ποτέ μόνοι τους.