Κατανόηση της Ανθρωπότητας

Για χιλιάδες χρόνια, η ανθρώπινη δραστηριότητα έχει αναδιαμορφώσει τα φυσικά τοπία.

Οι πόλεις, τα αγροκτήματα, οι αυτοκινητόδρομοι και οι οικισμοί έχουν αναγκάσει την άγρια ​​ζωή να προσαρμοστεί σε περιβάλλοντα που κυριαρχούνται ολοένα και περισσότερο από ανθρώπους. Νέα έρευνα υποδηλώνει ότι αυτό είναι μόνο ένα μέρος της ιστορίας.

Τα ζώα μπορεί επίσης να αλλάξουν τη συμπεριφορά τους απλώς και μόνο επειδή οι άνθρωποι βρίσκονται φυσικά κοντά, ακόμη και όταν το ίδιο το περιβάλλον τοπίο δεν έχει αλλάξει. Μια μεγάλη μελέτη που συνδυάζει την παρακολούθηση GPS των ζώων με ανώνυμα δεδομένα τοποθεσίας κινητών τηλεφώνων διαπίστωσε ότι οι αντιδράσεις της άγριας ζωής στους ανθρώπους ποικίλλουν δραματικά μεταξύ ειδών και περιβαλλόντων.

Το βασικό εύρημα είναι ότι τα ζώα αντιδρούν όχι μόνο σε αυτό που χτίζουν οι άνθρωποι, αλλά και στο πού βρίσκονται στην πραγματικότητα οι άνθρωποι.ρογ

Ένα Σπάνιο Φυσικό Πείραμα

Η πανδημία COVID-19 δημιούργησε μια ασυνήθιστη ευκαιρία για τους επιστήμονες.

Τα lockdown άλλαξαν δραματικά πού ταξίδευαν οι άνθρωποι, πόσο συχνά μετακινούνταν και ποια μέρη επισκέπτονταν. Οι ερευνητές συνέκριναν την κίνηση της άγριας ζωής κατά τη διάρκεια αντίστοιχων περιόδων το 2019 και το 2020, χρησιμοποιώντας αρχεία GPS από 4.581 μεμονωμένα θηλαστικά και πτηνά που αντιπροσωπεύουν 37 είδη στις ηπειρωτικές Ηνωμένες Πολιτείες. Η παρακολούθηση των ζώων ήταν σχετικά απλή. Η παρακολούθηση των ανθρώπων ήταν πιο δύσκολη. Οι περισσότερες μελέτες για την άγρια ​​ζωή εκτιμούν έμμεσα την ανθρώπινη πίεση εξετάζοντας πράγματα όπως οι δρόμοι, η γεωργία, τα κτίρια ή η πυκνότητα του πληθυσμού.

Αυτές οι μετρήσεις αποκαλύπτουν πώς έχουν τροποποιηθεί τα τοπία, αλλά δεν δείχνουν ακριβώς πού κινούνται οι άνθρωποι σε μια δεδομένη στιγμή. Για να λύσει αυτό το πρόβλημα, η ομάδα χρησιμοποίησε ανώνυμες πληροφορίες γεωγραφικής τοποθεσίας μέσω κινητού τηλεφώνου με λεπτομέρειες σε επίπεδο γειτονιάς. Αυτό επέτρεψε στους ερευνητές να διαχωρίσουν τις μόνιμες αλλαγές στο τοπίο από την άμεση φυσική παρουσία των ανθρώπων.

Η ανθρώπινη παρουσία αλλάζει τη συμπεριφορά

Η μελέτη εξέτασε τόσο την περιοχή που χρησιμοποιούσαν τα ζώα όσο και την περιβαλλοντική τους θέση, δηλαδή τους τύπους οικοτόπων και πόρων που καταλάμβαναν. Για τα περισσότερα είδη, η τροποποίηση του τοπίου από μόνη της δεν μπορούσε να εξηγήσει την παρατηρούμενη συμπεριφορά. Η ανθρώπινη παρουσία είχε επίσης σημασία. Περίπου το 57% των ειδών που μελετήθηκαν επηρεάστηκαν και από τους δύο παράγοντες.

Η ανθρώπινη δραστηριότητα συσχετίστηκε με αλλαγές στη χρήση του χώρου ή στις περιβαλλοντικές θέσεις για περίπου τα δύο τρίτα των ειδών θηλαστικών και πτηνών.

Οι άγριες περιοχές μπορούν να είναι πιο ευαίσθητες

Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα μοτίβα εμφανίστηκε σε λιγότερο ανεπτυγμένα τοπία.

Τα ζώα ήταν συχνά πιο ευαίσθητα στην ανθρώπινη παρουσία σε μέρη όπως τα εθνικά πάρκα παρά σε έντονα τροποποιημένα αστικά περιβάλλοντα. Περίπου τα δύο τρίτα των θηλαστικών ειδών και περίπου το 41% ​​των ειδών πτηνών μείωσαν την ποσότητα του οικοτόπου που χρησιμοποιούσαν όταν η ανθρώπινη παρουσία και η αλλοίωση του τοπίου συνέβαιναν μαζί.

Αυτό υποδηλώνει ότι τα ζώα που ζουν σε σχετικά φυσικές περιοχές μπορεί να αντιδρούν έντονα ακόμη και σε προσωρινές αυξήσεις των επισκεπτών.

Διαφορετικά είδη, διαφορετικές αντιδράσεις

Δεν υπήρχε ενιαία απόκριση που να μοιράζεται όλη η άγρια ​​ζωή. Οι λύκοι, για παράδειγμα, επέκτειναν τη χρήση του οικοτόπου τους όταν υπήρχαν άνθρωποι. Οι ερευνητές προτείνουν ότι αυτό μπορεί να αντανακλά το μακρύ ιστορικό συγκρούσεών τους με τους ανθρώπους, με τα ζώα να εξαπλώνονται ή να ταξιδεύουν μακρύτερα για να αποφύγουν την ανθρώπινη δραστηριότητα.

Τα ελάφια με λευκή ουρά συμπεριφέρθηκαν διαφορετικά. Η περιβαλλοντική τους θέση επεκτάθηκε σε πιο έντονα τροποποιημένα τοπία, αλλά έγινε μικρότερη όταν αυξήθηκε η ανθρώπινη παρουσία. Οι γερανοί του Σάντχιλ έδειξαν σχεδόν το αντίθετο μοτίβο. Οι αντικρουόμενες απαντήσεις υπογραμμίζουν γιατί η διαχείριση της άγριας ζωής δεν μπορεί να βασίζεται σε μία καθολική στρατηγική.

Κάθε είδος έχει διαφορετικές ανάγκες, ανοχές και πρότυπα συμπεριφοράς.

Μαθήματα από την Ανθρωποπάαση

Η μελέτη αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης διεθνούς ερευνητικής προσπάθειας που εξετάζει την άγρια ​​ζωή κατά την περίοδο της πανδημίας, η οποία μερικές φορές ονομάζεται «ανθρωπόπαυση». Το έργο αυτό συγκέντρωσε εκατοντάδες ερευνητές και συγκέντρωσε περίπου ένα δισεκατομμύριο αρχεία τοποθεσίας από περίπου 13.000 ζώα.

Προηγούμενη εργασία έχει ήδη δείξει σημαντικές αλλαγές στην κίνηση των θηλαστικών και τη θαλάσσια κυκλοφορία κατά τη διάρκεια περιόδων lockdown. Τα τελευταία αποτελέσματα προσθέτουν ένα ακόμη σημαντικό κομμάτι, δείχνοντας πώς οι άμεσες μετρήσεις της ανθρώπινης κίνησης μπορούν να βελτιώσουν την κατανόηση της συμπεριφοράς της άγριας ζωής.

Άγχος ή Προσαρμογή;

Ένα σημαντικό ερώτημα παραμένει αναπάντητο. Εάν ένα ζώο αλλάξει πού ταξιδεύει ή ποια ενδιαιτήματα χρησιμοποιεί επειδή οι άνθρωποι βρίσκονται κοντά, βοηθά αυτή η προσαρμογή να επιβιώσει ή είναι απόδειξη άγχους; Οι ερευνητές εξετάζουν τώρα εάν τα ζώα που αλλάζουν τη συμπεριφορά τους ως απάντηση στην ανθρώπινη πίεση αντιμετωπίζουν υψηλότερους ή χαμηλότερους κινδύνους θανάτου.

Αυτή η διάκριση θα είναι κρίσιμη. Μια αλλαγή συμπεριφοράς μπορεί να μοιάζει με επιτυχημένη προσαρμογή, ενώ στην πραγματικότητα αναγκάζει τα ζώα να ζουν σε φτωχότερα ενδιαιτήματα ή να χρησιμοποιούν περισσότερη ενέργεια.

Καλύτερες Αποφάσεις Διατήρησης

Η έρευνα υποδηλώνει ότι τα μελλοντικά σχέδια διατήρησης θα μπορούσαν να γίνουν πιο ακριβή συνδυάζοντας πληροφορίες σχετικά με τις υποδομές με πρότυπα ανθρώπινης δραστηριότητας σε πραγματικό χρόνο.Αντί να κηρύσσουν απλώς μια ολόκληρη περιοχή ως προστατευόμενη, οι διαχειριστές θα μπορούσαν να εξετάσουν πότε και πού τα ζώα χρειάζονται περισσότερο χώρο από τους ανθρώπους.