Άγρια ζώα

Η ανθρώπινη δραστηριότητα έχει μεταμορφώσει τα φυσικά τοπία εδώ και αιώνες, αλλά νέα έρευνα υποδηλώνει ότι η άγρια ​​ζωή μπορεί να αντιδρά εξίσου έντονα στους ίδιους τους ανθρώπους όσο και στα περιβάλλοντα που δημιουργούν οι άνθρωποι.

Συνδυάζοντας δεδομένα παρακολούθησης ζώων με ανώνυμα αρχεία τοποθεσίας κινητών τηλεφώνων, οι επιστήμονες κατάφεραν να διαχωρίσουν την επίδραση της ανθρώπινης παρουσίας από τις επιπτώσεις των δρόμων, των πόλεων και άλλων μόνιμων αλλαγών στο τοπίο.

Η μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο Science, ανέλυσε δεδομένα κίνησης από 4.581 θηλαστικά και πτηνά που αντιπροσωπεύουν 37 είδη στις ηπειρωτικές Ηνωμένες Πολιτείες. Οι ερευνητές συνέκριναν αντίστοιχες περιόδους το 2019 και το 2020, όταν οι περιορισμοί COVID-19 προκάλεσαν σημαντικές αλλαγές στο πού και πώς μετακινούνταν οι άνθρωποι.

Ένα Σπάνιο Φυσικό Πείραμα

Η πανδημία δημιούργησε μια ασυνήθιστη ευκαιρία για τους επιστήμονες. Κανονικά, είναι δύσκολο να μετρηθεί άμεσα η ανθρώπινη παρουσία, επειδή τα λεπτομερή δεδομένα κίνησης σπάνια είναι δημόσια διαθέσιμα. Προηγούμενες μελέτες για την άγρια ​​ζωή, επομένως, συχνά βασίζονταν σε έμμεσους δείκτες όπως η αστική ανάπτυξη, η γεωργική γη ή το εάν ίσχυαν κανόνες lockdown.

Για αυτό το έργο, ωστόσο, οι ερευνητές είχαν πρόσβαση σε ανώνυμα δεδομένα γεωγραφικής τοποθεσίας κινητών τηλεφώνων σε επίπεδο γειτονιάς. Συνδύασαν αυτά τα αρχεία με εβδομαδιαίες πληροφορίες GPS από ζώα που παρακολουθούνταν, επιτρέποντάς τους να εξετάσουν πώς αντιδρά η άγρια ​​ζωή όταν αλλάζει ο αριθμός των ανθρώπων σε μια περιοχή χωρίς να αλλάζει απαραίτητα το ίδιο το τοπίο.

Ο Scott Yanco, ερευνητής οικολόγος στο Εθνικό Ινστιτούτο Ζωολογικών Κήπων και Βιολογίας Διατήρησης του Smithsonian και συν-επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης, εξήγησε ότι η ασυνήθιστη διαθεσιμότητα δεδομένων κινητής τηλεφωνίας κατά τη διάρκεια της πανδημίας επέτρεψε στην ομάδα να μετρήσει την ανθρώπινη παρουσία πιο άμεσα από ό,τι είναι κανονικά δυνατό. Σημείωσε ότι αυτό βοήθησε στην αποκάλυψη επιπτώσεων που θα είχαν παραβλεφθεί εξετάζοντας μόνο την τροποποίηση των οικοτόπων.

Οι άνθρωποι έχουν σημασία όσο και οι τόποι

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι αντιδράσεις της άγριας ζωής δεν μπορούσαν συνήθως να εξηγηθούν μόνο από την αλλαγή του τοπίου. Περίπου το 57% των ειδών που μελετήθηκαν επηρεάστηκαν τόσο από την ανθρώπινη παρουσία όσο και από την ανθρώπινη τροποποίηση του περιβάλλοντος.

Η ανθρώπινη παρουσία συσχετίστηκε με αλλαγές είτε στην ποσότητα των εδαφικών ζώων που χρησιμοποιούνται είτε στο μέγεθος της περιβαλλοντικής τους θέσης στο 67% των θηλαστικών ειδών και στο 68% των ειδών πτηνών.

Τα δύο αποτελέσματα αλληλεπίδρασαν επίσης. Σε πολλές περιπτώσεις, η αντίδραση ενός ζώου στους ανθρώπους εξαρτιόταν από το πόσο έντονα είχε ήδη τροποποιηθεί η γύρω περιοχή, ενώ η επίδραση της αλλαγής του τοπίου εξαρτιόταν εν μέρει από το πόσοι άνθρωποι ήταν παρόντες.

Περίπου το 67% των ειδών θηλαστικών και το 41% ​​των ειδών πτηνών μείωσαν την ποσότητα του οικοτόπου που χρησιμοποιούσαν ως απάντηση στη συνδυασμένη επίδραση των ανθρώπων και της αλλαγής του τοπίου. Τα ζώα φάνηκαν ιδιαίτερα ευαίσθητα στην ανθρώπινη παρουσία σε σχετικά υπανάπτυκτες περιοχές, συμπεριλαμβανομένων των εθνικών πάρκων, σε σύγκριση με τα έντονα αστικοποιημένα περιβάλλοντα.

Διαφορετικά Είδη, Διαφορετικές Αντιδράσεις

Ένα από τα πιο ξεκάθαρα ευρήματα ήταν ότι η άγρια ​​ζωή δεν ανταποκρίνεται στους ανθρώπους με έναν μόνο προβλέψιμο τρόπο.

Οι λύκοι, για παράδειγμα, επέκτειναν τη χρήση του οικοτόπου τους όταν υπήρχαν άνθρωποι. Οι ερευνητές πρότειναν ότι αυτό θα μπορούσε να αντικατοπτρίζει το μακρύ ιστορικό σύγκρουσης του είδους με τους ανθρώπους, ενδεχομένως προκαλώντας τους λύκους να εξαπλωθούν ή να ταξιδέψουν μακρύτερα σε μια προσπάθεια να τους αποφύγουν.

Τα ελάφια με λευκή ουρά έδειξαν διαφορετική αντίδραση. Η περιβαλλοντική τους θέση επεκτάθηκε καθώς τα τοπία τροποποιήθηκαν περισσότερο, αλλά έγιναν μικρότερα καθώς αυξήθηκε η ανθρώπινη παρουσία. Οι γερανοί Sandhill έδειξαν το αντίθετο μοτίβο. Η Ruth Oliver, επίκουρη καθηγήτρια στη Σχολή Περιβαλλοντικής Επιστήμης και Διαχείρισης Bren του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια, Santa Barbara, και συν-επικεφαλής συγγραφέας, εξήγησε ότι αυτές οι αντικρουόμενες αντιδράσεις υπογραμμίζουν την ανάγκη για στρατηγικές διατήρησης σχεδιασμένες γύρω από μεμονωμένα είδη και όχι από ευρείες υποθέσεις σχετικά με τη συμπεριφορά της άγριας ζωής. Τόνισε ότι κάθε είδος έχει διαφορετικές ανάγκες, συμπεριφορές και απειλές για το περιβάλλον.

Τι σημαίνουν τα ευρήματα για τη διατήρηση

Η μελέτη αποτελεί μέρος της διεθνούς Πρωτοβουλίας Βιολογικής Καταγραφής COVID-19, η οποία εξέτασε πώς τα ζώα ανταποκρίθηκαν στις δραματικές αλλαγές στην ανθρώπινη δραστηριότητα κατά τη διάρκεια της πανδημίας. Η ευρύτερη συνεργασία περιελάμβανε περίπου 600 εταίρους και συγκέντρωσε περίπου ένα δισεκατομμύριο αρχεία τοποθεσίας από περίπου 13.000 ζώα.

Τα νέα ευρήματα υποδηλώνουν ότι ο σχεδιασμός διατήρησης μπορεί να χρειαστεί να λάβει υπόψη όχι μόνο τις μόνιμες υποδομές, αλλά και το πότε και πού βρίσκονται οι άνθρωποι. Αυτό θα μπορούσε να επηρεάσει τις αποφάσεις σχετικά με την πρόσβαση των επισκεπτών, τις προστατευόμενες περιοχές και το χρονοδιάγραμμα των ανθρώπινων δραστηριοτήτων σε ευαίσθητα ενδιαιτήματα. Ωστόσο, η μελέτη δεν δείχνει εάν αυτές οι αλλαγές συμπεριφοράς είναι ωφέλιμες ή επιβλαβείς για την άγρια ​​ζωή. Τα ζώα μπορεί να προσαρμόζονται με επιτυχία ή οι τροποποιημένες κινήσεις τους θα μπορούσαν να αντανακλούν το άγχος. Ο Όλιβερ είπε ότι η ερευνητική ομάδα διερευνά τώρα εάν τα ζώα που αλλάζουν τη συμπεριφορά τους ως απάντηση στις ανθρώπινες πιέσεις αντιμετωπίζουν υψηλότερο ή χαμηλότερο κίνδυνο θανάτου.Συνεπώς, η έρευνα προσθέτει ένα σημαντικό επίπεδο στον τρόπο με τον οποίο οι επιστήμονες κατανοούν τις αλληλεπιδράσεις ανθρώπου-άγριας ζωής. Οι δρόμοι και οι πόλεις σαφώς έχουν σημασία, αλλά το ίδιο ισχύει και για την απλή παρουσία ανθρώπων — και διαφορετικά είδη μπορούν να αντιδράσουν με δραματικά διαφορετικούς τρόπους.