Βρέθηκαν αρχαία είδη

Ένα απολίθωμα που παρέμεινε για πάνω από έξι δεκαετίες σε μια συλλογή μουσείου αποδείχθηκε πολύ πιο σημαντικό από ό,τι είχε αρχικά συνειδητοποιήσει κανείς.

Ερευνητές εντόπισαν ένα προηγουμένως άγνωστο είδος προϊστορικού ζώου από την Τανζανία και η ανακάλυψη θα μπορούσε να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο οι επιστήμονες χρονολογούν μερικά από τα πρώτα πιθανά λείψανα δεινοσαύρων.

Το νέο είδος, που ονομάζεται Dinodontosaurus isiyavamanda, έζησε πριν από περίπου 240 εκατομμύρια χρόνια κατά την Τριαδική περίοδο. Ανήκε σε μια ομάδα που ονομάζεται δικυνόδοντα, φυτοφάγα συναψιδωτά από την ευρύτερη εξελικτική γενεαλογία που τελικά οδήγησε στην ανάπτυξη των θηλαστικών. Η μελέτη δημοσιεύθηκε στο Journal of Vertebrate Palaeontology.

Ένα Απολίθωμα Κρυμμένο σε Κοινή Θέα

Η ιστορία ξεκίνησε το 1963, όταν μια βρετανική αποστολή συνέλεξε μεγάλο αριθμό απολιθωμάτων σε αυτό που είναι τώρα η Τανζανία. Πολλά από τα δείγματα αποθηκεύτηκαν αργότερα στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας στο Λονδίνο, αλλά μερικά παρέμειναν μόνο εν μέρει μελετημένα για δεκαετίες.

Ανάμεσά τους ήταν ένας σχετικός σκελετός που ανήκε σε δικυνόδοντα, μαζί με ένα πιο πρόσφατα ανακαλυφθέν θραύσμα κρανίου. Λεπτομερής ανατομική εργασία έδειξε τελικά ότι αυτά τα λείψανα ανήκουν στο γένος Dinodontosaurus.

Αυτό ήταν απροσδόκητο. Μέχρι τώρα, αυτό το γένος ήταν γνωστό μόνο από τη Νότια Αμερική. Περαιτέρω μελέτη επιβεβαίωσε ότι τα απολιθώματα της Τανζανίας αντιπροσώπευαν ένα εντελώς νέο είδος. Το όνομα isiyavamanda αναφέρεται στη γη του λαού Wamanda που ζει στην περιοχή όπου βρέθηκαν τα απολιθώματα.

Μια σύνδεση μεταξύ Αφρικής και Νότιας Αμερικής

Η ανακάλυψη είναι σημαντική για κάτι περισσότερο από την ταξινόμηση.

Επειδή ο Dinodontosaurus είναι πλέον γνωστός τόσο από την Τανζανία όσο και από τη Νότια Αμερική, οι επιστήμονες μπορούν να τη χρησιμοποιήσουν για να συνδέσουν τις ηλικίες των στρωμάτων βράχων που βρίσκονται στις δύο ηπείρους. Η παρουσία του ίδιου γένους και στις δύο περιοχές υποδηλώνει ότι οι αποθέσεις που φέρουν απολιθώματα είναι σε γενικές γραμμές ισοδύναμες σε ηλικία.

Αυτή η σύνδεση έχει σημασία επειδή τα πετρώματα της Τανζανίας έχουν επίσης παράγει απολιθώματα που πιστεύεται ότι αντιπροσωπεύουν μερικούς από τους παλαιότερους πιθανούς δεινόσαυρους, συμπεριλαμβανομένου του Nyasasaurus και του silesaurus Asilisaurus.

Αυτές οι αποθέσεις είχαν προηγουμένως συγκρίθεί με πετρώματα της Μέσης Τριαδικής περιόδου στη Νότια Αφρική. Ωστόσο, νεότερες ραδιομετρικές ημερομηνίες από τη Νότια Αμερική υποδηλώνουν ότι παρόμοια στρώματα που φέρουν απολιθώματα μπορεί να είναι έως και 10 εκατομμύρια χρόνια νεότερα από τις ακολουθίες της Νότιας Αφρικής.

Το Χρονολόγιο των Δεινοσαύρων Μπορεί να Χρειάζεται Προσαρμογή

Εάν τα πετρώματα της Τανζανίας έχουν την ίδια ηλικία με αυτά της Νότιας Αμερικής, τότε τα φερόμενα ως πρώτα απολιθώματα δεινοσαύρων από την Τανζανία μπορεί επίσης να είναι νεότερα από ό,τι πιστεύαμε προηγουμένως.

Ο Hady George, διδακτορικός ερευνητής στο Πανεπιστήμιο του Μπρίστολ και επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης, εξήγησε ότι το νέο είδος παρέχει την πρώτη επιβεβαιωμένη καταγραφή Δινοδοντόσαυρου εκτός Νότιας Αμερικής. Είπε ότι αυτή η σύνδεση βοηθά να αποδειχθεί ότι τα απολιθώματα της Τανζανίας και της Νότιας Αμερικής είναι συγκρίσιμα σε ηλικία, ενισχύοντας την υπόθεση ότι οι παλαιότεροι υποψήφιοι δεινοσαύρων από την Τανζανία πιθανότατα δεν είναι παλαιότεροι από εκείνους που είναι ήδη γνωστοί από τη Νότια Αμερική.

Αυτό δεν σημαίνει ότι τα απολιθώματα είναι ασήμαντα. Αντίθετα, βελτιώνει το ευρύτερο ερώτημα για το πότε και πού εξελίχθηκαν οι πρώτοι δεινόσαυροι.

Οι συλλογές μουσείων εξακολουθούν να κρύβουν εκπλήξεις

Η ανακάλυψη υπογραμμίζει επίσης την επιστημονική αξία των δειγμάτων που συλλέχθηκαν πριν από πολλές δεκαετίες. Ο παλαιοντολόγος Νάιτζελ Λάρκιν μελέτησε για πρώτη φορά τον σκελετό του δικυνόδοντα για τη μεταπτυχιακή του διατριβή το 1994 και υποψιάστηκε ότι αντιπροσώπευε ένα νέο είδος. Πέρασαν σχεδόν 30 χρόνια πριν το δείγμα περιγραφεί επίσημα. Ο Λάρκιν εξήγησε ότι οι εξελίξεις όπως η μικρο-αξονική τομογραφία και η ευκολότερη διεθνής συνεργασία επιτρέπουν πλέον στους ερευνητές να μελετούν παλιά απολιθώματα με πολύ μεγαλύτερη λεπτομέρεια από ό,τι ήταν δυνατό τη δεκαετία του 1990.

Ο Δρ. Μάικ Ντέι του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας σημείωσε επίσης ότι η επανεξέταση ιστορικών συλλογών μπορεί να μεταμορφώσει την επιστημονική κατανόηση όσο και η ανακάλυψη νέων απολιθωμάτων στον τομέα.

Περισσότερα απολιθώματα χρειάζονται ακόμη μελέτη

Μεγάλο μέρος του υλικού της Τανζανίας μένει να εξεταστεί, ειδικά τμήματα του σκελετού κάτω από το κρανίο.

Η μελλοντική έρευνα θα συγκρίνει αυτά τα οστά με δείγματα της Νότιας Αμερικής και θα διερευνήσει πώς ο Δινοδοντόσαυρος κινούνταν, τρεφόταν και μοιραζόταν το περιβάλλον του με άλλα μεγάλα φυτοφάγα.

Η ανακάλυψη αποτελεί μια υπενθύμιση ότι η παλαιοντολογία δεν εξαρτάται πάντα από δραματικές νέες ανασκαφές. Μερικές φορές, τα απολιθώματα που είναι ικανά να ξαναγράψουν την εξελικτική ιστορία κάθονται ήδη ήσυχα σε συρτάρια μουσείων για γενιές.